Zmień miasto
Studia Logowanie / Rejestracja
Znajdujesz się w lokalnym wydaniu.

Zmarł doc. dr Zbigniew Romanowicz

2010-12-30

Z żalem informujemy, że w dniu 22 grudnia 2010 roku zmarł w wieku 78 lat doc. dr ZBIGNIEW ROMANOWICZ, matematyk, były pracownik Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu (poprzedniczki Uniwersytetu Opolskiego) i jej prorektor w latach 1969 - 1972.

Notka biograficzna:

W dniu 22 grudnia 2010 roku zmarł w wieku 78 lat doc. dr ZBIGNIEW ROMANOWICZ były pracownik Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu i jej prorektor w latach 1969 – 1972

Zbigniew Romanowicz urodził się w 28.11.1932 r. w Stryju. W 1951 r. ukończył Gimnazjum i Liceum Mechaniczne w Gliwicach, a w 1952 r. Wyższy Kurs Techniczno-Pedagogiczny w Bytomiu. Przez dwa lata uczył matematyki i przedmiotów zawodowych w Technikum Hutniczo-Mechanicznym w Gliwicach. W latach 1954 – 1959 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1958 roku, jeszcze jako student rozpoczął pracę na Politechnice Wrocławskiej.

Od 1960 roku był związany zawodowo z Katedrą Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, w której prowadził zajęcia dydaktyczne. W 1966 r. uzyskał stopień doktora nauk matematycznych na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym samym roku przeniósł na stałe się do Opola i został zatrudniony w Katedrze Analizy Matematycznej. Poza pracą dydaktyczną rozpoczął aktywną działalność naukową w ramach seminariów z teorii sterowań optymalnych i kosmologii, prowadzonych przez prof. dra hab. Andrzeja Ziębę, później prowadził samodzielnie seminaria z teorii sterowań optymalnych i teorii grafów. W roku 1968 uzyskał nominację na stanowisko docenta. W latach 1969 – 1976 był Kierownikiem Katedry Podstaw Matematyki, a w latach 1969 – 1972 pełnił funkcję prorektora Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu. W 1978 r. przeprowadził się do Wrocławia, gdzie podjął pracę w Instytucie Matematyki Politechniki Wrocławskiej i został jego wicedyrektorem. W latach 1984 – 1990 był dyrektorem tego Instytutu. Tam pracował do końca swojej kariery zawodowej.

Doc. dr Zbigniew Romanowicz był człowiekiem bardzo aktywnym we wszystkich dziedzinach życia akademickiego, a uczelnie, w których pracował korzystały z jego zdolności organizacyjnych. Studenci, uczniowie szkół i współpracownicy cenili jego talent dydaktyczny. Pod jego okiem zdobywali szlify dydaktyczne liczni młodzi matematycy opolscy i wrocławscy. Współpracownicy i doktoranci korzystali z jego bardzo szerokich zainteresowań naukowych, które dotyczyły m.in. teorii sterowań optymalnych, gier różniczkowych i analizy kombinatorycznej. W jego dorobku, jako autora lub współautora, znalazło się około 40 publikacji naukowych i dydaktycznych. Jego wkład w kształcenie kadry to 15 wypromowanych doktorów, w tym 4 z Opola. W wyniku Jego starań w 1975 r. powstał w Opolu Oddział Opolski Polskiego Towarzystwa Matematycznego, a członkowie Oddziału powierzyli Jemu funkcję Prezesa.

Jego pasją była popularyzacja matematyki wśród dorosłych, młodzieży i dzieci. W 1972 r. podjął inicjatywę prof. dra hab. Jerzego Słupeckiego i za akceptacją Opolskiego Kuratorium Oświaty doprowadził do otwarcia w Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Opolu klasy dla matematycznie uzdolnionej młodzieży, był też współautorem programu nauczania i jednym z nauczycieli w tej klasie. Tę sferę działalności kontynuował we Wrocławiu. Przez wiele lat był Przewodniczącym Komitetu Okręgowego Olimpiady Matematycznej. Pod patronatem PTM prowadził od 1994 roku zajęcia w międzyszkolnych kółkach matematycznych dla uczniów szkół podstawowych i średnich, a także kółko matematyczne dla olimpijczyków w XIV LO we Wrocławiu. Przez 10 lat był przewodniczącym Jury Konkursu Gier Matematycznych i Logicznych w ramach Comité International des Jeux Mathematiques z siedzibą w Paryżu. Setki jego oryginalnych, niezwykle pomysłowych zadań konkursowych z tzw. "błyskiem" fascynują miłośników matematyki rekreacyjnej nie tylko w Polsce. Błysk radości pojawiał się w Jego oczach kiedy opowiadał o pracy z uzdolnionymi matematycznie dziećmi ze szkół podstawowych i o wymyślanych dla nich zadaniach. On kochał tę pracę – z wzajemnością, uczennica czwartej klasy szkoły podstawowej, uczestniczka zajęć kółka matematycznego powiedziała Jemu „Ja Pana kocham za to, że Pan wymyśla takie piękne zadania”.

ip

Ciekawe artykuły
Dodaj do:
  • Wykop
  • Flaker
  • Elefanta
  • Gwar
  • Delicious
  • Facebook
  • StumbleUpon
  • Technorati
  • Google
  • Yahoo
Komentarzedodaj komentarz

Redakcja dlaStudenta.pl nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego.

  • Wielka strata [0]Docent był niezwykłym człowiekiem. Wielka szkoda, że nie ma go już między nami. Sporo nas wszystkich nauczył. Dzieci z podstawówek pewnie jeszcze więcej wynieśli ze spotkań z nim. Więcej takich ludzi ...

    2011-06-07, 14:58:55
    Była studentka docenta
Zobacz wszystkie wypowiedzi
Niezbędnik studenta
FB dlaMaturzysty.pl reklama